من مثل هیچکس

سارا

دارا انار دارد. سارا...

" سکوت کن!"

ربطی ندارد این به تو، حالا سکوت کن

شب با تمام تیرگی اش روز می شود می میرد این عجوزه ی رسوا؟

" سکوت کن"

دستی که چکمه های تو را واکس می زند، روزی درخت می شود این جا،

" سکوت کن"

بابا! برای سفره ی امشب چه می خری؟

یک کهکشان ستاره ی زیبا، سکوت کن

تنها دو بیت مانده به پایان این غزل

یا حرف تازه ای بزن و یا سکوت کن

دارا انار دارد. سارا دو چشم خیس

حالا تمام بُغض غزل را سکوت کن!

+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385;ساعت 4:11; توسط ...; |

عشق

Shakespeare:

If you love someone,

Set her free....

If she ever comes back, she's yours,

If she doesn't, here's the poison, suicide yourself for her.

شکسپير:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره

اگه برگشت كه ماله توئه

اگر برنگشت، سم كه داري، خودتو بکش!



Optimist:

If you love someone,

Set her free....

Don't worry, she will come back.

خوشبين:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره....

نگران نباش، حتماً بر مي گرده



Suspicious:

If you love someone,

Set her free....

If she ever comes back, ask her why.

شکاک:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره....

اگه برگشت، ازش بپرس چرا



Impatient:

If you love someone,

Set her free....

If she doesn't come back within some time forget her.

ناشکيبا:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره...

اگه تو يه مدتي برنگشت، فراموشش کن



Patient:

If you love someone,

Set her free....

If she doesn't come back, continue to wait until she comes back.

صبور:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره...

اگه برنگشت، اونقدر صبر کن تا برگرده



Playful:

If you love someone,

Set her free....

If she comes back, and if you love her still,

Set her free again,

Repeat

خوشگذران:

اگه عاشقه كسي شدي،

بهش نچسب، بزار بره...

وقتي برگشت، اگه هنوز عاشقش هستي،

دوباره ولش کن بره



دوباره....

If you love someone

WHY IN THE FIRST PLACE SET

HER FREE???

CARELESS IDIOT!!!

اگه عاشقه كسي شدي،

براي چي اصلاً ولش مي کني بره ؟؟!! خنگه خدا!

+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد 1385;ساعت 16:13; توسط ...; |

دخترک

دخترک، با آن چشمان معصوم
چشم به راه من و اسب سپيدم دوخته
تا از راههای دور برای او خوشبختی سبدی بياورم.

نمی داند که افسار اسب سپيدم را مادرم می کشد
مرا آنجا می برد که خود بخواهد، خود نشان کرده باشد !

نمی داند که وقتی می توانم، وقتی می آيم
که در راه الاغ سپيدی، حتی
از برای کرايه
اجير کرده باشم !

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم خرداد 1385;ساعت 6:38; توسط ...; |

سیب

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب الود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

تو رفتی!

و هنوز

سال هاست

که در گوش من ارام ارام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد ازارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا باغچه کوچک خانه ما سیب نداشت............؟

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم خرداد 1385;ساعت 6:20; توسط ...; |

قایقی خواهم ساخت

قایقی خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچکسی نیست که در بیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند.
قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید،
همچنان خواهم راند.
نه به آبی ها دل خواهم بست
نه به دریاها- پریانی که سر از آب بدر می آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
می فشانند فسون از سر گیسوهاشان
همچنان خواهم راند.
همچنان خواهم خواند:
دور باید شد ، دور
مرد آن شهر اساطیر نداشت.
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود.
هیچ آیینه تالاری ،سرخوشی ها را تکرار نکرد.
چاله آّی حتی ، مشعلی را ننمود.
دور باید شد،دور
شی سرودش را خواند،
نوبت پنجره هاست.
همچنان خواهم راند.
همچنان خواهم راند.
پشت دریاها شهری است
که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است.
بام ها جای کبوترهایی است،که به فواره هوش بشری می نگرند.
دست هر کودک ده ساله شهر،شاخه معرفتی است.
مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
که به یک شعله ،به یک خواب لطیف.
خاک،موسیقی احساس ترا می شنود.
و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد.
پشت دریاها شهری است
که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحر خیزان است.
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند.
پشت دریاها شهری است !
قایقی باید ساخت.
سهراب سپهری

+ نوشته شده در دوشنبه یکم خرداد 1385;ساعت 6:10; توسط ...; |